ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕ ΑΠΟΓΡΑΨΟΥΝ ΣΑΝ ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΗ

http://tisannas.blogspot.com/2011/05/blog-post_22.html

Την βδομάδα που μας πέρασε ήρθε και στο δικό μας σπίτι η κοπελιά που κάνει την απογραφή σην περιοχή μας .
Οταν ακούσαμε γενική απογραφή πληθυσμού θεωρήσαμε ότι σε αυτην την απογραφή ήταν μια ευκαιρεία να καταγραφούν και οι Ανθρωποι με αναπηρίες και διάφορες λεπτομέρειες που θα μας έδιναν , πιό πολύ στο Κράτος δηλαδή , την εικόνα που υπάρχει στούς Ανθρώπους αυτής της κατηγορίας .


Οταν ρωτησε η απογραφέας την μητέρα μου για μένα δεν υπήρχε καμμιά ερώτηση που στην απάντηση της να καταγράφεται η κατασταση μου , 'ετσι για την απογραφή Εγώ είμουνα μια 25χρονη που δεν δούλευα , ίσως γιατί είμουνα τεμπέλα , και δεν καταγραφόντανε πουθενά η πραγματικότητα ότι δηλαδή είμαι ένα άτομο με αναπηρία που βιώνει εδώ και 25 χρόνια την εγκεφαλική παράλυση και τις συνέπειες της σε μένα και στην οικογενειά μου .
Και μ΄'εχρις εδώ καλά με τις ερωτήσεις αλλά στην ερώτηση τι σπουδές έχω κάνει δεν μπορεί .. δεν το δέχομαι να με ΑΠΟΓΡΑΨΟΥΝ ΣΑΝ ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΗ.
Το Κράτος που ποτέ δεν φροντισε να δεί τις ανάγκες μας το κράτος που κρατά στο χάος της αμάθειας χιλιάδες Παιδιά με αναπηρίες που δεν θέλει να μάθει πόσοι είμαστε για να έχει έναν μπούσουλα , θα μου πείτε τι να τον κάνει τον μπούσουλα, να ξέρει που παέι μας καταγράφει σαν ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΟΥΣ ότι δηλαδή ήταν δική μας ευθύνη και τις οικογένειας μου που δεν πήγα ΠΟΤΕ ΣΧΟΛΕΙΟ ότι δεν υπήρχε καμμιά δομή ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ να με δεχτεί όπως ήταν υποχρεωμένο βάση του Συντάγματος , να κάνει το Κράτος "πρόνειας" .
Και έρχονται τώρα να με ρωτήσουν αυτοί που ευθύνονται για αυτήν την κατάσταση να μας ρωτήσουν τι γραμματικές γνώσεις έχουμε !!
Ερχονται σήμερα να με ρωτήσουν άν εργάζομαι ! και με απογράφουν σαν ΑΝΕΡΓΗ !!
Σε λίγο δηλαδή μπορεί να παρέμβει και ο εισαγγελέας να ζητήσει ευθύνες απο τους Γονείς μου γιατί δεν παρακολούθησα και Εγώ την υποχρεωτική εκπαίδευση όπως απο το νόμο προκύπτει.
Οχι Εγώ δεν το δέχομαι δεν θέλω να με απογράψουν σαν ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΗ θέλω να με απογράψουν σαν άτομο με αναπηρία που ποτέ το Κράτος δεν έδωσε καμμιά σημασία αν ζω πώς ζώ και τι κάνω .

ΑΝΝΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ του Κωνσταντίνου και της Ελένης ( με το χέρι του Πατέρα μου να γράφει αυτά που άν μπορούσα θα τα έγραφα Εγώ και σε πιό σκληρή απο αυτήν γλώσσα , γιατί μόνο εμείς μπορούμε να περιγράψουμε , ούτε καν οι Γονείς μας , αυτό που βιώνουμε) .

http://prezatv.blogspot.com/2011/05/blog-post_1351.html#more
http://prezatv.blogspot.com/2011/05/blog-post_5695.html

http://eidikonikaias.blogspot.com/

στο στόχο τους και τα ειδικά σχολεία

Δήλωση του Ντίνου Παντελίδη,

εκπροσώπου των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ – ΚΙΝΗΣΕΩΝ – ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΩΝ Π.Ε. στο ΔΣ της ΔΟΕ.

Τηλ. 6974750410, 2103242144

paremvasisdinos@gmail.com

www.paremvasis.gr

29-3-2011

ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΤΩΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΑ ΕΙΔΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

Το σαρωτικό κύμα για τη μείωση του κόστους λειτουργίας του δημόσιου δωρεάν σχολείου και η υπαγωγή του στους όρους του μνημονίου, κυβέρνησης, Ε.Ε και ΔΝΤ δεν έχει τέλος. Οι λογιστές του υπουργείου Παιδείας ετοιμάζουν νέο πακέτο συγχωνεύσεων – καταργήσεων - υποβαθμίσεων σχολείων. Αυτή τη φορά στο στόχαστρο των «καθαρά παιδαγωγικών λογικών» και των «εκπαιδευτικών κριτηρίων» μπαίνουν τα ειδικά σχολεία.

Οργανώνουν, με το γνωστό υπηρεσιακό και αδιαφανή τρόπο τους, καταργήσεις ειδικών σχολείων ώστε να φέρουν προ τετελεσμένων τα παιδιά που υποστηρίζονται σ’ αυτά, τους γονείς τους και την εκπαιδευτική κοινότητα. «Για το συμφέρον του μαθητή και την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης» όπως ψευδέστατα αναφέρουν, υπολογίζουν πώς θα στοιβάξουν μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες σε ακατάλληλα κτίρια έτσι ώστε να εξοικονομήσουν χρήματα από διδακτήρια, από εκπαιδευτικούς και από τα μέσα που μεταφέρουν τα παιδιά.

Για την εξυπηρέτηση του χρέους προς το αρπαχτικό κεφάλαιο και τις τράπεζες αγνοούν το μόχθο των γονιών των παιδιών, την αγωνία των εκπαιδευτικών των ειδικών σχολείων, τις ανάγκες για δημόσια δωρεάν ειδική εκπαίδευση σε όλα τα παιδιά που το έχουν ανάγκη. Σχολεία με ανυπολόγιστη προσφορά θεωρείται ότι επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό και διαγράφονται από τον εκπαιδευτικό χάρτη. Θα ακολουθήσει άραγε και επόμενο κύμα με κατάργηση και των διαπολιτισμικών σχολείων; Δε θα εκπλαγούμε! Αυτή η κυβέρνηση και το προσωπικό της στο υπουργείο Παιδείας, γίνονται κάθε μέρα και πιο επικίνδυνοι.

Απαιτούμε:

· Να σταματήσει οποιαδήποτε υπηρεσιακή ή άλλη διαβούλευση για κατάργηση ειδικού σχολείου

Καλούμε:

· Τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς να μην επιτρέψουν το έγκλημα.

· Τις εκπαιδευτικές ομοσπονδίες ΔΟΕ – ΟΛΜΕ, τους Συλλόγους εκπαιδευτικών Π.Ε και τις ΕΛΜΕ να παρέμβουν άμεσα και να υποχρεώσουν το υπουργείο να σταματήσει οποιοσδήποτε σχεδιασμός για το κλείσιμο –συγχώνευση- υποβάθμιση ειδικών σχολείων.

· Τις τοπικές κοινωνίες να υπερασπιστούν τα σχολεία τους.

Αγωνιζόμαστε για:

§ Ουσιαστική ενίσχυση της Ειδικής Αγωγής με γενναία αύξηση των δαπανών.

§ Ίδρυση δημόσιων ειδικών σχολείων όλων των βαθμίδων.

§ Δημιουργία Τμημάτων Ένταξης σε κάθε σχολείο και βαθμίδα εκπαίδευσης.

§ Δημόσια, δωρεάν εκπαίδευση, επαγγελματική κατάρτιση και αποκατάσταση των ΑμΕΑ,

§ Κατοχύρωση παιδαγωγικής – εκπαιδευτικής κατεύθυνσης των ΚΕΔΔΥ.

§ Διορισμό εκπαιδευτικών σε όλα τα δημόσια ιατροπαιδαγωγικά κέντρα.

Το νέο σχολείο δεν αλλάζει από ένα παλιό κίνημα…

Το νέο σχολείο δεν αλλάζει από ένα παλιό κίνημα…

Του Δημήτρη Μητρόπουλου.

Η μνημονιακή πολιτική, αργά ή γρήγορα, θα ερχόταν και στα σχολεία. Και ήρθε γρήγορα, με τη μορφή που ήρθε παντού.

Από τη μία η απότομη απόσυρση του κοινωνικού κράτους και από την άλλη η βίαιη αναδιάρθρωση του εκπαιδευτικού συστήματος, στην κατεύθυνση αντιστοίχησης στην «νέα κοινωνία» που χτίζει το μνημονιακό καθεστώς. Από τη μία κατάργηση των δωρεάν φροντιστηρίων (ΠΔΣ) που γινόταν μέσα στο σχολείο με ευθύνη του κράτους, λουκέτο σε αθλητικά και μουσικά σχολεία, απόσυρση της κρατικής ευθύνης από τη μεταφορά των μαθητών. Και η κορωνίδα; Η μείωση της κρατικής επιχορήγησης προς τις σχολικές επιτροπές στο 50% του 2009! Από την άλλη, το «νέο σχολείο» της αμάθειας και των δεξιοτήτων, αντί της στέρεας γνώσης επιταχύνεται με μια σειρά παρεμβάσεις σε αναλυτικά προγράμματα και τη δομή σχολείου, μαζί με την κατεδάφιση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών…

Ο καιάδας των συγχωνεύσεων
Μία κεντρική παρέμβαση στην κατεύθυνση της μνημονιακής πολιτικής είναι το εκτεταμένο σχέδιο συγχωνεύσεων-καταργήσεων σχολικών μονάδων, που βρίσκεται σε εξέλιξη από τον Δεκέμβρη, μαζί με το στοίβαγμα των μαθητών σε 30άρια τμήματα στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και σε 25άρια στα δημοτικά σχολεία. Χωρίς να υπάρχει ακόμα η πανελλαδική εικόνα, εκτιμάται ότι ο νέος «σχολικός χάρτης» (δηλαδή τα τμήματα μαθητών) θα είναι συρρικνωμένος κατά περίπου 20% από την επόμενη χρονιά. Η κυβερνητική μέθοδος για να προχωρήσει αυτό το σχέδιο είναι γνωστή. Η μέθοδος του αληθοφανούς παραλόγου. Πρέπει, σου λέει, το παιδί στο δημοτικό ενός χωριού στα Σφακιά να έχει Αγγλικά και Πληροφορική, όπως έχει και το παιδί στο Κολωνάκι! Και επιπλέον πρέπει να υπάρχει «οργανωτικό συμμάζεμα»… Ποτέ, βέβαια, δεν απαντάνε γιατί η εκπαίδευση είναι καλύτερη με 28 μαθητές στο τμήμα ή γιατί πρέπει ένα σχολείο να μην έχει να πληρώσει θέρμανση και γιατί ένα διεθνώς αποτυχημένο μοντέλο που βάζει στο 7χρονο παιδί 10 γνωστικά αντικείμενα είναι καινοτομία!
Η ευθεία αντιστοίχηση δεν υπάρχει, όμως, μόνο στη μνημονιακή πολιτική. Υπάρχει και στην «αντιμνημονιακή». Αλλά αν αυτή η αντιστοίχηση είναι ατού για την κυβέρνηση, δεν ισχύει και το ανάποδο.

Οι ομοσπονδίες μακριά από τις πραγματικές ανάγκες
Οι εκπαιδευτικές ομοσπονδίες δεν έχουν σχέδιο για τη νέα φάση του Μνημονίου. Περίπου (δεν) κάνουν ότι (δεν) έκαναν. Ολίγος διάλογος, ολίγος συντεχνιασμός, ολίγη απεργιολαγνεία για να διεκδικήσουμε τα πάντα και τίποτα. Και συνήθως είναι εκτός τόπου. Το σχέδιο για τις συγχωνεύσεις υπήρχε από τον Δεκέμβρη. ΟΛΜΕ-ΔΟΕ άρχισαν να το συζητάνε το Φεβρουάριο (όπως το συζητάνε). Για την πλειοψηφία της ΔΟΕ Μνημόνιο, τρόικα, κυβέρνηση είναι άγνωστες λέξεις. Στόχος που προπαγανδίζουν στα σχολεία είναι να πάρουν ένα τμήμα των επιδομάτων από αυτά που θα πάρει η κυβέρνηση από τους καλύτερα αμειβόμενους υπαλλήλους του υπουργείου Οικονομικών! Κούνια που τους κούναγε… Και η ΟΛΜΕ, όμως, πέρα από τους φραστικούς διαχωρισμούς στα κείμενα, δεν βρίσκεται σε πολύ διαφορετική κατεύθυνση.
Λείπει τοποθέτηση συγκεκριμένη για τη νέα φάση, το μνημονιακό καθεστώς, τον πολιτικό αγώνα που πρέπει να κάνουν (και) τα συνδικάτα, σαν κομμάτι ενός ευρύτερου λαϊκού κινήματος για να φύγουν τρόικα και κυβέρνηση, για μια διέξοδο για τη χώρα και τους εργαζόμενους. Και, βέβαια, διέξοδο και στη διάλυση του δημόσιου σχολείου.
Λείπουν οι αιχμές του μνημονίου στην παιδεία, η προσπάθεια οικοδόμησης κινήματος πάνω στους βασικούς άξονες, η οικοδόμηση συμμαχιών με γονείς και μαθητές.
Λείπει η αντίληψη ότι στις σημερινές συνθήκες οι συνεχόμενες κινητοποιήσεις και απεργίες χωρίς σαφή στόχο και σχέδιο, απομακρύνουν τους εκπαιδευτικούς από τα σωματεία, επιτείνουν την αναξιοπιστία τους, καλλιεργούν εν τέλει την απογοήτευση ότι «δεν μπορούμε να νικήσουμε». Την ίδια στιγμή που άλλες κινητοποιήσεις οι οποίες έχουν γίνει με σαφή στόχο και με βασικές στοχεύσεις τις συνέπειες της μνημονιακής πολιτικής στα σχολεία, με πλειοψηφικά χαρακτηριστικά, μαζί με γονείς και μαθητές, δείχνουν ότι το καθεστώς δεν είναι ανίκητο. Όμως αυτές είναι αποσπασματικές, δεν γίνονται συντονισμένα από ΟΛΜΕ-ΔΟΕ. Γίνονται από πρωτοβάθμια εκπαιδευτικά σωματεία που πρωτοστατούν αριστεροί και αγωνιστές συνδικαλιστές.

Η εκπαιδευτική Αριστερά στον αστερισμό του Μνημονίου
Βέβαια, η εκπαιδευτική Αριστερά δεν είναι άμοιρη ευθυνών. Το ΠΑΜΕ επιμένει ότι το βασικό είναι η ιδεολογική αποκάλυψη για το «σχολείο της αγοράς» και για το «σχολείο των λαϊκών αναγκών». Το να οικοδομηθεί μαζικό κίνημα για να δοθούν λεφτά στις σχολικές επιτροπές, για να μην πληρώσουν για την εκπαίδευση των παιδιών τους οι γονείς, για να μη στοιβάζονται οι μαθητές μέσα στις αίθουσες, περνάει αποκλειστικά από τη συμφωνία για το σχολείο στη λαϊκή εξουσία ή ίσως είναι και μη επιθυμητό!
Μεγάλες, όμως, είναι και οι ευθύνες για τη Ριζοσπαστική Αριστερά η οποία ταλαντεύεται ανάμεσα σε ένα φραστικό αντικαπιταλιστικό λόγο και έναν στείρο εκπαιδευτικό διεκδικητισμό. Και το κυριότερο έχει τις αυταπάτες ότι μπορούν οι ΟΛΜΕ-ΔΟΕ να οικοδομήσουν ή να πυροδοτήσουν ένα γενικό ξεσηκωμό.
Μπορούμε να ελπίζουμε σε κάτι άλλο; Ναι, διότι στη νέα φάση που έχουμε μπει και οι αυταπάτες διαλύονται σχετικά γρήγορα…

*Ο Δημήτρης Μητρόπουλος είναι μέλος του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Πειραιά.

Το "έγκλημα" του ελληνικού υπουργείου παιδείας στην ειδική αγωγή

Μιά νεαρή δασκάλα με μηδενικές γνώσεις στην ειδική εκπαίδευση, διορίζεται μέσω ΕΣΠΑ ώστε να προσφέρει Παράλληλη Στήριξη σε μαθητή με σοβαρή κινητική αναπηρία της έκτης τάξης του δημοτικού σχολείου Βιλλίων. Οι γονείς του μαθητή διαπιστώνοντας την ακαταλληλότητά της ζητούν την απομάκρυνσή της από το σχολείο. Οι συνδικαλιστές (αναφερόμαστε στον σύλλογο εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας Δυτ. Αττικής) αποδέχονται μεν την ακαταλληλότητα της δασκάλας, πλην όμως αιτούνται την παραμονή της στο σχολείο. Ποιός φταίει για τα παραπάνω “απίστευτα κι’ όμως αληθινά” στον χώρο της ελληνικής ειδικής εκπαίδευσης; Απάντηση, κατηγορηματική και ανεπιφύλακτη: Το υπουργείο παιδείας και οι άθλιες πολιτικές του.

Η ιστορία έχει ως εξής : Οι γονείς του μαθητή με κινητική αναπηρία απέστειλαν προ μερικών εβδομάδων εξώδικο στο υπουργείο παιδείας καταγγέλοντας την άρνηση της δασκάλας να μετακινεί τον μαθητή στα σχολικά διαλλείμματα και εγκαλώντας την ως αποκλειστικά υπεύθυνη σε περίπτωση τραυματισμού του παιδιού. Ακολούθησε προκαταρκτική εξέταση ει βάρος της νεαρής κοπέλας η οποία – σημειωτέον – προσελήφθη για πρώτη φέτος φορά μέσω ΕΣΠΑ χωρίς καμμιά προυπηρεσία, καμμιά εξειδίκευη στην ειδική εκπαίδευση, ούτε έστω ένα ... απλό σεμινάριο από τα πάμπολλα της πλάκας που διοργανώνονται υπέρ της τσέπης των διοργανωτών τους. Κατόπιν της προκαταρκτικής εξέτασης, αποφασίστηκε για (σήμερα 2 Φεβρουαρίου) η διενέργεια ΕΔΕ με εντολή του προϊσταμένου του υπηρεσιακού συμβουλίου πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Δυτ. Αττικής. Ο εκτελών χρέη ανακριτή ζήτησε από την δασκάλα εν αναμονή της ολοκλήρωσης της ΕΔΕ να απομακρυνθεί προσωρινά από το σχολείο.

Τι ... κακό πληρώνει η νεαρή δασκάλα; Προσελήφθη μέσω ΕΣΠΑ αμοιβόμενη με τρεις και εξήντα, χωρίς καμμιά εξασφάλιση και με σύντομη ημερομηνία λήξης του εργασιακού της βίου, αξιοποιώντας την μοναδική δυνατότητα που η πολιτεία σήμερα της δίνει, δηλαδή την απασχόληση στον χώρο της ειδικής εκπαίδευσης. Μπορεί να μην διαθέτει κανένα από τα απιτούμενα για τον δύσκολο αυτό χώρο προσόντα, πλην όμως το μόνο που έπραξε ήταν να προσπαθήσει να επιβιώσει (στο όριο) δίχως να κοροϊδέψει κανέναν. Δεν ισχυρίστηκε ότι διαθέτει τα κατάλληλα προσόντα, απλώς αποδέχτηκε την μόνη ευκαιρία επιβίωσης που η άθλια ελληνική πολιτεία σήμερα της προσφέρει.

Υπέρ της δασκάλας και καταγγέλοντας την όλη διαδικασία ως “τρομοκράτησή της” παρενέβη με επιστολή - ψήφισμα που απέστειλε προς την Δ.Ο.Ε. και όλους τους συλλόγους εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης (Π.Ε.) ο σύλλογος εκπαιδευτικών Π.Ε. Δυτικής Αττικής. Στην επιστολή ο σύλλογος ζητά να σταματήσει η δίωξη της δασκάλας και η ΕΔΕ εναντίον της και “να μην απομακρυνθεί παρά την θέλησή της από το σχολείο στο μοποίο τοποθετήθηκε”. Η ανθρώπινη και συνδικαλιστική υποστήριξη που αποτυπώνεται στην επιστολή του συλλόγου εκπαιδευτικών Π.Ε. Δυτ. Αττικής, συνοδεύεται από αποδοχή της έλλειψης τυπικών προσόντων της δασκάλας για την θέση που εκλήθη να καλύψει. Οπως σημειώνεται στην επιστολή, “η συναδέλφισσα αποφοίτησε το 2010 από το Παιδαγωγικό Τμήμα και προσλήφθηκε φέτος για πρώτη φορά στην εκπαίδευση ως αναπληρώτρια μέσω ΕΣΠΑ στον τομέα της παράλληλης στήριξης στο Δημοτικό Σχολείο Βιλλίων προκειμένου να παράσχει παιδαγωγική υποστήριξη σε μαθητή της ΣΤ’ με σοβαρές κινητικές και νοητικές ιδιαιτερότητες. Πρόκειται για μία εκπαιδευτικό η οποία, όπως και εκατοντάδες άλλοι νέοι εκπαιδευτικοί, προσλήφθηκε στην παράλληλη στήριξη από το ΥΠ.ΠΔΒΜΘ χωρίς προηγούμενες γνώσεις στην ειδική αγωγή, ούτε καν προϋπηρεσία και εμπειρία στη γενική αγωγή. Χωρίς επίσης επιμόρφωση την οποία όφειλε το κράτος να της παρέχει”.

Eξειδικεύοντας σχετικά με τις δυσκολίες της δουλειάς που ανατέθηκε στην νεαρή δασκάλα – μέλος του, ο σύλλογος επισημαίνει ότι “η παράλληλη στήριξη αποτελεί ένα δύσκολο και ιδιαίτερο πεδίο ρευστό από τη φύση του και ευάλωτο ως δομή. Οι συνθήκες εργασίας των συναδέλφων συχνά δεν τους επιτρέπουν να παρέχουν ουσιαστικό παιδαγωγικό έργο παρά την καλή τους διάθεση. Στην περίπτωση της συναδέλφισσας η εκπαιδευτική πολιτική του κράτους είχε ως αποτέλεσμα την εχθρική αντιμετώπιση της από τους γονείς του μαθητή της” . Εξαιρετικό ενδιαφέρον, τέλος, παρουσιάζει και το κλείσιμο της επιστολής υποστήριξης της διωκόμενης εκπαιδευτικού, όπου οι του συλλόγου δηλώνουν ότι “ως εκπαιδευτικοί αναγνωρίζουμε την αγωνία των γονέων για τη μόρφωση των μαθητών με αναπηρίες αλλά δηλώνουμε πως δε θα γίνουμε τα εξιλαστήρια θύματα της διαρκούς υποβάθμισης της παρεχόμενης εκπαίδευσης. Η λύση δεν είναι τα εξώδικα και οι ΕΔΕ κάθε φορά που το κράτος αποτυγχάνει να προσφέρει δωρεάν εκπαίδευση υψηλής ποιότητας για όλα τα παιδιά”.

H τελευταία φράση θέλει τον σχολιασμό της: Από πλευράς τους οι γονείς του μαθητή με κινητική αναπηρία, εύλογα αν μη τι άλλο αξίωσαν την απομάκρυνση μιάς δασκάλας που λόγω ανεπάρκειας κρίνεται ως εν δυνάμει επικίνδυνη για το παιδί τους. Δεν είναι αυτοί που φταίνε για το “κυνηγητό” της δασκάλας, είναι παράλογο να ζητείται από γονείς να αποδέχονται συνθήκες επικινδυνότητας για τα παιδιά τους. Το μαθηματικώς βέβαιον είναι ότι μεταξύ γονέων και εκπαιδευτικών δεν ... φταίει κανένας. Ο πραγματικός υπαίτιος – ηθικός αυτουργός του εγκλήματος, δεν είναι άλλος από την υπουργό παιδείας Αννα Διαμαντοπούλου και τις πολιτικές ενεργοποίησης των πλέον αντιδραστικών κοινωνικών αυτοματισμών – όλοι εναντίον όλων – που το υπουργείο της έχει υιοθετήσει και εφαρμόσει στον πολύπαθο χώρο της ειδικής εκπαίδευσης. Τόσο οι εσπατζήδες εκπαιδευτικοί (εκτεθιμένοι προσωπικά, επαγγελματικά και κοινωνικά για ... ένα κομμάτι ψωμί) όσο και οι μαθητές με αναπηρία (εκτεθιμένοι στον διαρκή εκφυλισμό των εκπαιδευτικών υπηρεσιών που τους προσφέρονται) είναι κοινά θύματα των παραπάνω άθλιων πολιτικών.

http://www.truerespect.com.cy

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙΣ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΕΙΣ ΣΧΟΛΕΙΩΝ

ΟΧΙ μόνο είμαστε ενάντια στις συγχωνεύσεις - καταργήσεις σχολικών μονάδων αλλά η Πόλη μας η Νίκαια Α.Ι.Ρέντης θέλει και νέα σχολεία που να στεγάσουν τα νηπηαγωγεία μας που είναι σε απαράδεκτα κτήρια , να επισκευαστούν ανακαινιστούν τα σχολικά κτήρια που είναι επί πολλά χρόνια ασυντήρητα αλλά και να γίνει επιτέλους πραγματικότητα το αίτημα μας για να γίνει το 1ο ειδικό σχολείο στην νέα μεγάλη Πόλη μας πραγματικότητα.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ
ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ - ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΙΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

3 ΔΕΚΕΜΒΡΗ

Κάλεσμα στους γονείς, στους αγωνιστές εκπαιδευτικούς, στους εργαζόμενους στα ειδικά σχολεία και στα κέντρα αποκατάστασης, στους αναπήρους και τις οικογένειές τους

«η 3η Δεκέμβρη παγκόσμια μέρα Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες (ΑμΕΑ) να γίνει μέρα αγώνα και διεκδίκησης σε όλη την Ελλάδα μαζί με το αγωνιστικό αναπηρικό κίνημα», απευθύνει με ανακοίνωσή της η Ανωτάτη Συνομοσπονδία Γονέων Μαθητών Ελλάδας (ΑΣΓΜΕ), καλώντας στο αγωνιστικό ραντεβού στην πλατεία Κλαυθμώνος.

«Δυο χρόνια μετά την ψήφιση του νόμου (3699/08) για την υποχρεωτικότητα της Ειδικής Αγωγής, η κατάσταση συνεχίζει να παραμένει τραγική. Από τα 200.000 παιδιά με αναπηρίες που βρίσκονται σε ηλικία εκπαίδευσης, μόνο τα 15.500 φοιτούν σε ειδικά σχολεία και τάξεις. Από αυτά μόνο 13.500 παιδιά της ηλικίας του δημοτικού σχολείου παρακολουθεί κάποια μορφή πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Περίπου το 1,5% στο σύνολό τους παρακολουθεί γενική ή επαγγελματική ειδική δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Συγκεκριμένα: Από τους 2.000 τυφλούς και 4.000 - 5.000 ημιβλέποντες, σε ηλικία μικρότερη των 18 ετών, μόνο 150 παρακολουθούν οποιαδήποτε μορφή εκπαίδευσης. Από τα 5.000 αυτιστικά παιδιά μόνο τα 120 φοιτούν σε σχολείο. Στο χώρο των κωφών, ο μαθητικός πληθυσμός έχει υποδιπλασιαστεί από 550 μαθητές, που ήταν πριν 20 χρόνια, στους 250 - 300», καταγγέλλει η ΑΣΓΜΕ.

Επισημαίνει, παράλληλα, ότι «με την "υποχρεωτικότητα της εκπαίδευσης" των ΑμΕΑ, οδηγούνται χιλιάδες λαϊκές οικογένειες προς τα ιδιωτικά ιδρύματα, πληρώνοντας πανάκριβα τη θέλησή τους για μόρφωση! Πρόκειται για την εφαρμογή της αποκέντρωσης, που μεταφέρει μεγάλο μέρος της ευθύνης και του κόστους για την Παιδεία, την Υγεία και την Πρόνοια στην "τοπική κοινωνία", στους νέους καλλικρατικούς δήμους και τις περιφέρειες για να τα διαχειριστούν ανάλογα με την οικονομική τους δυνατότητα και το επιχειρηματικό τους "δαιμόνιο", μετακυλίοντας μεγάλο μέρος του κόστους στους εργαζόμενους γονείς πάντα σε ανταποδοτική βάση», τονίζει.

Η ΑΣΓΜΕ καταγγέλλει ακόμα το όργιο τρομοκρατίας και αυταρχισμού απέναντι σε όποιον τολμά να αντιδράσει στην εφαρμογή των νέων αντιλαϊκών μέτρων της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και της τρόικας, διεκδικώντας τα αυτονόητα, τις άκρως απαράδεκτες διώξεις σε βάρος αγωνιζόμενων μαθητών του Κέντρου Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης Τυφλών (ΚΕΑΤ).

«Η κατάσταση στην Ειδική Αγωγή στην Ελλάδα είναι δραματική και αυτό όταν υπάρχει η δυνατότητα να αναπτύξουν και να εκπαιδευτούν ολόπλευρα τα παιδιά με Ειδικές Ανάγκες. Μόλις το 9%-12% των παιδιών με Ειδικές Ανάγκες που έχει ανάγκη ειδικής εκπαίδευσης φοιτά στις ελάχιστες υπάρχουσες δομές Ειδικής Αγωγής. Περισσότερα από 185.000 παιδιά είναι εκτός εκπαίδευσης. Οι ανησυχίες μας πολλαπλασιάζονται καθώς η χρηματοδότηση της Παιδείας συνολικότερα και ειδικότερα η χρηματοδότηση της Ειδικής Αγωγής έχουν τεθεί στο εκτελεστικό απόσπασμα. Την ίδια ώρα η κυβέρνηση προωθεί τη λειτουργία και της Ειδικής Αγωγής με όρους αγοράς και με την εμπλοκή "επενδυτικών παικτών" - όπως τους λένε.

Ελλείψεις σε προσωπικό και κυρίως σε ειδικό βοηθητικό προσωπικό αντιμετωπίζει και το ΕΕΕΕΚ, στο οποίο φοιτούν παιδιά σχεδόν απ' το μισό λεκανοπέδιο της Αττικής. Στο ΕΕΕΕΚ αυτή τη στιγμή φοιτούν 132 παιδιά, πολύ περισσότερα απ' τις δυνατότητες του σχολείου, ενώ και εκεί η πλειοψηφία του προσωπικού είναι αναπληρωτές και αποσπασμένοι. Το ΕΕΕΕΚ δημιουργήθηκε και λειτούργησε χωρίς να δημιουργηθούν οι αναγκαίες οργανικές θέσεις προσωπικού, ενώ δεν υπάρχουν καν αναλυτικά προγράμματα διδασκαλίας. Τα πράγματα είναι δύσκολα και για τα παιδιά που θα αποφοιτήσουν απ' το ΕΕΕΕΚ αφού δεν υπάρχουν ενδιάμεσες δομές για την απορρόφησή τους, ενώ σπάνια οι δεξιότητες που αποκτούν καταλήγουν στο να βρουν δουλειά, αφού η ανεργία στους ικανούς προς εργασία ΑμΕΑ ξεπερνά με επίσημα στοιχεία το 85%. Σοβαρά προβλήματα προκύπτουν και με τη μεταφορά των παιδιών από και προς το ΕΕΕΕΚ. Η μεταφορά γίνεται από ιδιώτες και από οδηγούς και συνοδούς που δεν έχουν καμία εξειδίκευση στην Ειδική Αγωγή.

Αδιόριστoι εκπαιδευτικοί με σοβαρές αναπηρίες...

Από τους Αδιόριστους Εκπαιδευτικούς
με Σοβαρές Αναπηρίες

Συστράτευση όλων των εκπαιδευτικών εν όψει του μεγάλου Πανελλαδικού–Παν-αναπηρικού συλλαλητηρίου.

Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Αδιόριστων Εκπαιδευτικών με Σοβαρές Αναπηρίες 67% και άνω καλεί όλους τους εκπαιδευτικούς να ενώσουν τις φωνές τους στις 3 Δεκέμβρη μαζί με τους άλλους φορείς του αναπηρικού κινήματος.

Είναι χρέος όλων μας να βρισκόμαστε εκεί.

Είναι χρέος μας να δείξουμε ότι δεν ανεχόμαστε την καταπάτηση των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων μας.

Έχουμε χρέος πρώτα απέναντι στους εαυτούς μας, στους συναδέλφους μας, στους μαθητές μας και μετά απέναντι προς όλο το αναπηρικό κίνημα να αγωνιστούμε για το δικαίωμα μας να ονειρευόμαστε ένα καλύτερο αύριο, ένα δικαίωμα που κάποιοι μας το στέρησαν και μας το στερούν συστηματικά .

Όλοι στο συλλαλητήριο στις 3 Δεκέμβρη 2010 κ ώρα 10.00 το πρωί στην πλατεία Συντάγματος.

Αρχικά θα...
συναντηθούμε στην πλατεία Κοραή στις 9 π.μ. (στάση μετρό ‘’Πανεπιστήμιο’’) όπου θα ενωθούμε με άλλους φορείς και θα πραγματοποιήσουμε πορεία προς την πλατεία Συντάγματος όπου θα είναι και ο κύριος όγκος του Πανελλαδικού Παν-αναπηρικού Συλλαλητηρίου.

Να είστε όλοι εκεί με τις οικογένειές σας και τους φίλους σας.

Η 3η Δεκέμβρη δεν είναι γιορτή αλλά καταγγελία…

Επισήμανση: η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρίες έχει ζητήσει με έγγραφη επιστολή της, από την ΔΟΕ και την ΟΛΜΕ να κηρυχθεί διευκολυντική στάση εργασίας στις 3 Δεκεμβρίου για όσους συναδέλφους θέλουν να συμμετάσχουν στο Πανελλαδικό – Παν-αναπηρικό συλλαλητήριο.

Με εκτίμηση εκ μέρους του Δ.Σ.

Ο Πρόεδρος Μπίτης Αθανάσιος

Η Γραμματέας Ταμπάκου Δέσποινα